Oszczędzamy czy wydajemy?Previous Article
Wierzcie we mnie, nawet jeśli mnie nie widzicie!Next Article
Aktualności
  • PSS Belfast: 10 lat minęło jak jeden dzień…Pierwsza Polska Szkoła Sobotnia w Belfaście świętowała 2 czerwca 2018 Jubileusz 10-lecia . Tak podniosłą uroczystość zaszczycili swoją obecnością znamienici goście: The Lord Lieutenant of the Co Borough of Belfast, [...]
  • PSS Portadown: Żywe Lekcje HistoriiPodczas zajęć z historii Polski odwiedzili wirtualnie dom Mikołaja Kopernika i poznali miasto, z którego pochodził. Podczas wirtualnych wycieczek nasi uczniowie odwiedzili także Żywe Muzeum Piernika w Toruniu, Zamek i [...]
  • Portadown: Dzień Ziemi w Polskiej SzkoleJak co roku od wielu już lat uczniowie PSS im Janusza Korczaka w Portadown świętują Dni Ziemi włączając się w lokalny projekt ABC Council „Clean the World” oraz ,,Adopt the [...]

Magazyn dla Dorosłych i Dzieci w Irlandii Północnej – zapraszamy do lektury!

Weather Report ,
0°C

Czy Ty też tak się czujesz?

Interlinia+- AWielkość czcionki+- Wydrukuj artykuł
Czy Ty też tak się czujesz?

Chociaż wszyscy chwalą dzieci i młodzież za to jak szybko udało im się zaadaptować do nowych okoliczności na emigracji, to jednak Wy sami często zmagacie się z wieloma problemami, nie tylko językowymi, kulturowymi, ale przede wszystkim z wewnętrznym rozdarciem pomiędzy dwoma światami: polskim i tutejszym. Dojrzewając musicie odnaleźć samych siebie w jeszcze trudniejszych okolicznościach niż Wasi jednojęzyczni koledzy. Zobaczcie co mówią Wasi rówieśnicy.

 

Sentyment, wspomnienia i patriotyzm

 

„Słowo Polska kojarzy mi się z wieloma wspomnieniami, które stamtąd mam.” – mówi Jaś. „Polska to wspaniały kraj. Moje pierwsze skojarzenie z nią to moi dziadkowie i rodzina, która tam została. Uwielbiam spędzać wakacje w Polsce, chodzić do lasu, kąpać się w basenie i spotykać się z przyjaciółmi.” – opowiada Sandra.

 

Polska to dla wielu młodych ludzi przede wszystkim tęsknota za bliskimi, którzy tam pozostali i za tymi czynnościami i rzeczami, których tu nie mają. Pośród rzeczy za którymi tęsknimy znajdą się na pewno miejsca, w których miło spędzaliśmy czas i przyjaciele z dzieciństwa, których tam zostawiliśmy. Zmiany następują w życiu każdego człowieka i nigdy nie są łatwe do przejścia. Wam jest o tyle trudniej zaakceptować zmiany, które dokonały się w Waszym życiu w związku z emigracją, ponieważ nie mieliście na nie wpływu, musieliście poddać się woli rodziców.

 

„Jak słyszę polski hymn to serce bije mi mocniej. W Polsce się urodziłem i kocham ten kraj. Zawsze będę Polakiem.” – mówi Dawid. „Polska jest częścią mojego serca. Tam czuję się bardzo swobodnie. Uwielbiam polski wiatr i zapach mojego miasta, kocham pływać w jeziorze i wąchać kwiaty. Chcę zwiedzać Polskę i poznać ją jeszcze lepiej. Polska jest dla mnie najważniejsza na świecie.” – dodaje Monika. „Nawet za milion funtów nie zamienię mojej ojczyzny na inny kraj. Jeśli coś się kocha, to nigdy się tego nie odpuszcza!” – wzrusza się Nikola. „Bardzo kocham Polskę i jestem szczęśliwa, że jestem Polką. Przykro mi, że już w niej nie mieszkam.” – dodaje Ola.

 

Pośród silnych wspomnień rodzi się też sentyment. Większość młodych polskich imigrantów kocha kraj swojego pochodzenia, bo wiążą się z nią same dobre wspomnienia, pierwszy język jaki znacie, przyjaciele, wakacje i rodzina. Niektórzy buntują się i mówią, że nie są patriotami, aby poradzić sobie z tym, że nie mogą na razie w Polsce mieszkać. W głębi serca jednak wszyscy Polskę kochają. Szacunek zdobywają jednak tylko ci, którzy potrafią się do tego otwarcie przyznać. Jeśli kochacie Polskę nie bójcie się o tym mówić i to okazywać. To nie obciach!

 

Problemy

 

„Koleżanki w miejscowej szkole mówią, że Polska leży w Afryce, a jak tłumaczę im, że to nieprawda, to mi nie wierzą. Denerwuje mnie to.” – mówi Oliwia. „Jak spędzam wakacje w Polsce to często gram z kolegami na x-boxie i trudno mi tłumaczyć wszystko, bo oni mają grę ustawioną po polsku, a ja po angielsku.” – dodaje Jaś. „Chętnie wróciłabym do Polski, ale tu jest mi łatwiej. W Polsce nie poradziłabym sobie już w szkole, tam wszystko jest trudniejsze.” – opowiada Oliwia. „”Tęsknię za Polską i moją rodziną. Uwielbiam wakacje, bo mogę je spędzać w Polsce. Jak wakacje się kończą to nie chcę wracać do Irlandii Północnej.” – kończy Oskar.

 

Życie młodych Polaków w Irlandii Północnej to nie sielanka. Na co dzień napotykacie na przeróżne problemy. I nie kończy się wcale na problemach językowych, większość z Was angielski ma w jednym palcu. Chodzi o problemy w grupie rówieśników, trudność zrozumienia obcej mentalności nawet po kilku latach spędzonych już w NI. Wielu z Was na pewno także boi się co byłoby gdybyście teraz musieli wrócić do Polski. Z jednej strony chcielibyście, a z drugiej tu jest Wam łatwiej. Boicie się kolejnej zmiany. Ale gdy już jesteście w Polsce na wakacjach, to właśnie tam czujecie się jak u siebie! Takie rozdarcie jest całkiem naturalne i nie ma w nim nic złego. My, dorośli także go doświadczamy. Wszyscy staliśmy się częścią dwóch miejsc jednocześnie i do obu się przywiązaliśmy.

 

Przyszłość w Twoich rękach!

 

„Polska jest moją ojczyzną, tam się urodziłem i spędziłem pierwsze lata swojego życia. Kocham ją z całego serca i kiedy dorosnę chcę tam wrócić, żeby grać w polskiej reprezentacji piłki nożnej.” – mówi Kuba. „Polska jest pięknym krajem i tęsknię za nim. Ma w sobie coś takiego, co bardzo kocham. Cieszę się, że mogę uczyć się polskiego w polskiej szkole, bo to daje mi wiele szans na przyszłość.” – dodaje Nikola. „Mieszkałem w Polsce pięć lat, potem przyleciałem tutaj, żeby mieć łatwiejsze życie, bo w Polsce nie było łatwo. Myślę, że dlatego mieszka w Irlandii tak wielu Polaków.” – mówi Oskar. „Wielu Polaków wyprowadza się z Polski do innych krajów, bo nie mają pracy. Lecz ja myślę, że wszyscy robią ogromny błąd, ponieważ Polska jest naszą Ojczyzną i rodzice powinni wychowywać swoje dzieci w Polsce.” – podsumowuje Monika.

 

To wszystko nie jest takie proste na jakie wygląda. Wasi rodzice wcale nie zdradzili Polski, nie wyjechali z kaprysu, oni chcieli Wam dać szansę na lepszą przyszłość. Trudno jest oceniać takie decyzje w kategoriach błędu, ale musicie pamiętać, że przyszłość leży w Waszych rękach. Marzenia spełnia się samemu, trzeba tylko działać. Nie każdy z Was przecież chce wrócić kiedyś do Polski, większość zostanie jednak tutaj. Nie oznacza to jednak wcale, że nie będzie Wam już potrzebny język polski czy znajomość polskiej kultury i historii. Nie zapominajcie choćby o tym ile możliwości znalezienia ciekawej pracy w przyszłości da Wam perfekcyjna znajomość dwóch języków i zrozumienie dwóch kultur jednocześnie… A życie jest nieprzewidywalne, nigdy nie wiadomo, kiedy przyda Wam się bycie Polakiem na obczyźnie!

 

Andrea Dymus na podstawie tekstów o Polsce grupy fantastycznych nastolatków z PSS Belfast

0 komentarzy

Brak komentarzy Artykuł nie był jeszcze komentowany

Dodaj komentarz

Jako pierwszy Dodaj komentarz !

Only registered users can comment.

Inne_Czytelnia

Noc Kupały, Wianki, Sobótki, Kupalnocka i Palinocka

Noc Kupały, Wianki, Sobótki, Kupalnocka i Palinocka   0

Koniec czerwca w tradycji naszego kraju, obfituje w różne święta, w tym roku kobiety z Siostrzanego Kręgu Kobiet „Powrót do Źródła” działającego w Belfaście wymarzyły sobie, tradycyjne słowiańskie obchody Nocy [...]

Panel użytkownika

Aktualne wydanie Naszego Expressu

Zapisz się do naszego newslettera!

Banner
Banner
Banner
Banner

Znajdź nas na Facebook’u

error: Zawartość strony jest chroniona!