Na zdrowie! G jak...Previous Article
Felieton: O wolności człowieka, czyli dlaczego potrzeba nam wzajemnego szacunku...Next Article
Aktualności
  • Globalny Zjazd Polonii – Kongres 60 milionówWielkimi krokami zbliżamy się do kolejnej edycji Kongresu 60 Milionów, która tym razem odbędzie się w Londynie. Wydarzenie będzie miało miejsce w dniach 30 maja – 1 czerwca 2019 roku. [...]
  • Głosowanie za granicą w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2019Obywatele polscy oraz obywatele Unii Europejskiej niebędący obywatelami polskimi stale zamieszkujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przebywający za granicą będą mogli zagłosować w obwodach głosowania utworzonych za granicą wyłącznie osobiście. Zgodnie z [...]
  • Felieton: Świąteczny koszyczek Babci TeddyWielkanoc już niebawem, więc nadszedł czas na przygotowanie koszyczka wielkanocnego, czyli popularnej święconki. Gdy tylko moje wnuki usłyszały, o szykowaniu koszyczka, zaczęły znosić mi zabawki, ukochanego misia, ulubioną lalkę, jajko [...]

Magazyn dla Dorosłych i Dzieci w Irlandii Północnej – zapraszamy do lektury!

Na zdrowie! H jak…

Interlinia+- AWielkość czcionki+- Wydrukuj artykuł
Na zdrowie! H jak…

W kolejności alfabetycznej przedstawiamy różne zagadnienia dotyczące zdrowego stylu życia. Prasa i telewizja aż roją się od obco brzmiących słów, z którymi pomożemy się Wam oswoić. W tym miesiącu zapraszamy na spotkanie z „H jak…”

HPV – to skrót angielskiej nazwy wirusa brodawczaka ludzkiego. Na chwilę obecną rozpoznano już 120 jego odmian, w większości niegroźnych. Niektóre z jego szczepów przyczyniają się do powstawania brodawek tzw. kłykcin kończystych, inne natomiast mogą powodować raka szyjki macicy. Zakażenie najczęściej powstaje na skutek kontaktów seksualnych różnego rodzaju, jak również przez wspólny ręcznik czy bieliznę, te sytuacje są jednak bardzo rzadkie. W przypadku kobiet wirus HPV może ulec samoczynnej remisji lub na skutek zastosowanego leczenia przeciwzapalnego lub hormonalnego. W przeciwnym razie stosowane jest leczenie operacyjne lub kriokoagulacja. Innym rozwiązaniem może być usuniecie zmiany przy pomocy pętli elektrycznej o wysokiej częstotliwości. W szczególnych przypadkach stosuje się wycięcie macicy, dodatkowo uzupełnianie radioterapią. Profilaktyka opiera się na systematycznych badaniach cytologiczno-kolonoskopowych i szczepieniu na HPV, niestety są one skuteczne tylko w przypadku wybranych szczepów wirusa i jedynie dla kobiet. Nie istnieje jeszcze szczepionka uodparniająca mężczyzn na ten rodzaj wirusa. W chwili obecnej nie istnieje żaden lek lub metoda zwalczania brodawczaka, leczone są jedynie wywoływane przez niego choroby. Jednakże leczenie brodawczaka nie zmniejsza ryzyka zarażenia wirusem HPV partnera seksualnego.

Hiperglikemia – inaczej przecukrzenie oznacza wysoki poziom cukru we krwi. U osób chorych na cukrzyce jest ona skutkiem jej niewłaściwego leczenia np. zastosowania niewłaściwych leków, nieodpowiedniej dawki insuliny lub jej pominięcia czy odstawienia. Hiperglikemia może pojawić się w czasie infekcji i stanów zapalnych, które zwiększają zapotrzebowanie chorego organizmu na insulinę. Trzustka osoby cierpiącej na cukrzyce nie jest w stanie wyprodukować większej ilości insuliny. Kiedy zwiększa się stężenie glukozy we krwi, a brakuje insuliny, która mogłaby zmniejszyć ten nadmiar, dochodzi do wzrostu glikemii. Wysoki poziom cukru może być również spowodowany złą dietą opartą na dużej ilości węglowodanów prostych, stresem, brakiem aktywności fizycznej bądź jej nadmiarem jak również przyjmowaniem niektórych leków. Najczęstsze objawy hiperglikemii to nadmierne pragnienie, bóle głowy, problemy z koncentracją, niewyraźne widzenie, częste oddawanie moczu, zmęczenie czy utrata masy ciała. Aby znormalizować poziom cukru we krwi, zaleca się pić więcej wody, częściej ćwiczyć, zmienić nawyki żywieniowe lub leki.

Hashimoto – to trudna do zdiagnozowania choroba tarczycy po raz pierwszy opisana w 1912 roku przez japońskiego lekarza – Hakaru Hashimoto. To choroba autoagresywna, powstająca na skutek błędu układu immunologicznego, który powoduje, że organizm zwraca się przeciwko sobie niszcząc własne białko tarczycowe i upośledzając aktywność enzymu odpowiedzialnego za syntezę hormonów tarczycy. Choroba najczęściej dotyka kobiet w dojrzałym wieku, jednakże zapadają na nią również osoby młode a nawet dzieci. Do prawdopodobnych przyczyn powstawania Hashimoto zalicza się osłabienie odporności na skutek przewlekłego stresu, problemy psychiczne, przemęczenia lub infekcje. W pewnych przypadkach choroba to może przebiegać bezobjawowo, a cierpiące na nią osoby żyją nieświadome swoich problemów zdrowotnych. Do najczęstszych objawów należy powiększone wole, obfite miesiączki, ciągłe zmęczenie i senność, kłopoty z koncentracją i pamięcią, zmienność nastrojów, wysoki poziom cholesterolu, skłonność do depresji, marznięcie, suchość i szorstkość skóry, wypadanie włosów, zaparcia, bóle mięśni i stawów czy nieuzasadnione tycie. Chorobę może zdiagnozować endokrynolog na podstawie specjalistycznych badań. Podstawą jest określenie poziomu hormonu przysadki mózgowej – TSH we krwi, badanie na obecność przeciwciał tarczycowych oraz USG tarczycy. Choroba ta wymaga systematycznego leczenia pod kontrolą endokrynologa i przyjmowania leków. Ponieważ nie ma leku, który naprawiłby błąd w działaniu układu odpornościowego odpowiedzialnego za rozwój tej choroby, jej leczenie polega jedynie na usuwaniu skutków, nie przyczyn.

Hipotonia – to medyczne określenie niedociśnienia tętniczego, czyli jego spadek poniżej 100-110 mmHg ciśnienia skurczowego i poniżej 60 mmHg ciśnienia rozkurczowego. Szacuje się, że problem ten dotyczy około 15% społeczeństwa. Najczęściej występuje u osób szczupłych. Przyczyny niskiego ciśnienia mogą być różnorakie; zaburzenia hormonalne, niewydolność serca, obecność żylaków jak również dłuższy czas przebywania w łóżku. Rozróżnia się trzy rodzaje hipotonii: niedociśnienie pierwotne, niedociśnienie wtórne i niedociśnienie ortostatyczne. Typowymi jej objawami są na ogół zmęczenie i zawroty głowy, czarne plamki przed oczami, skłonność do utraty przytomności i szum w uszach, depresja czy też ziębnięcie rąk i nóg. W przypadku niskiego ciśnienie krwi, które nie wywołuje dokuczliwych dolegliwości, specjalistyczne leczenie nie jest wymagane. Choremu zaleca się jedynie dużo ruchu, naprzemienne zimne i ciepłe prysznice, picie dużej ilości płynów, spożywanie większej ilości soli, unikanie obfitych posiłków oraz spanie na wysokiej poduszce. Leki stosuje się w przypadku niedociśnienia ortostatycznego oraz gdy postępowanie niefarmakologiczne nie przynosi skutku. Badania potwierdzają, że skłonność do niskiego ciśnienia krwi może być dziedziczna, aby jej zapobiec należy więc zażywać dużo ruchu, uprawiać sport i ćwiczyć. Ponieważ niskie ciśnienie nie obciąża naczyń krwionośnych jest ono bezpieczniejsze niż nadciśnienie.

Za miesiąc zapraszamy na spotkanie z „I”.

Monika Domagała

0 komentarzy

Brak komentarzy Artykuł nie był jeszcze komentowany

Dodaj komentarz

Jako pierwszy Dodaj komentarz !

Only registered users can comment.

Inne_Czytelnia

Polski grammar pod lupą!

Polski grammar pod lupą!   0

„Luknij przez ten łindoł czy mój kar stoi na stricie.” Takie językowe wariacje i dowcipy układano kiedyś o Polakach mieszkających w Chicago. W dzisiejszych czasach emigracja zmieniła nieco swoje oblicze, [...]

Panel użytkownika

Banner

Aktualne wydanie Naszego Expressu

Zapisz się do naszego newslettera!

Banner
Banner
Banner
Banner

Znajdź nas na Facebook’u

error: Zawartość strony jest chroniona!