Tajemnice CamelotPrevious Article
Standard życia spada?Next Article
baner-980px-x-90px
Aktualności
  • Dlaczego Polska Szkoła Sobotnia w Belfaście?Polska Szkoła Sobotnia w Belfaście obchodzi w tym roku swoje dziesięciolecie, ma na koncie wiele sukcesów i bardzo szerokie plany na przyszłość. Rozmawiamy z dyrektor Beatą Dabrowską. NE: Od kiedy istnieje [...]
  • Polacy – jesteście mile widziani w NI!Z chwilą, gdy artykuł 50. został uruchomiony, w naszej lokalnej społeczności polskiej oraz wśród innych mniejszości pochodzących z Unii Europejskiej, zaistniały obawy i niepewność dotyczące przyszłości w Irlandii Północnej. Czy [...]
  • Zatrudnienie najwyższe od 1971Poziom bezrobocia w Wielkiej Brytanii jest najniższy od 11 lat, wzrosły również średnie płace. Obecnie zatrudnionych jest 31,81 miliona ludzi - o 560 tysięcy więcej niż rok temu. Dane wskazują także [...]

Magazyn dla Dorosłych i Dzieci w Irlandii Północnej – zapraszamy do lektury!

Turnia z ogonkiem, ości śledzia i Stary Kopciuch

Interlinia+- AWielkość czcionki+- Wydrukuj artykuł
Turnia z ogonkiem, ości śledzia i Stary Kopciuch
Related Articles

edyn-11
Edynburg to miasto dwóch architektur i dwóch różnych okresów historycznych. Old Town, które zachowało swój klimat od średniowiecza wskazując zbłądzonym drogę z urwistej skały, na której stoi zamek i New Town, które przyciąga miliony turystów swoim oryginalnym i nowoczesnym stylem oraz zabytkami i atrakcjami zarówno dla dorosłych, jak i dzieci.

 

Old Town

 

Stare miasto Edynburga zachowało średniowieczny plan i wiele budynków z ery renesansu. Z siecią krętych uliczek i ciasnych zaułków ma swój uroczy klimat i unikalny charakter. Położenie miasta jest typowe dla europejskich miast północy. Edynburg jednak jest szczególnie malowniczy, ponieważ jego zamek stoi na wysokiej urwistej skale, która jest w dodatku częścią wulkanu. Topografia miasta wskazuje, że to miejsce zostało stworzone w erze lodowcowej, kiedy jęzor lodowca cofnął się i rozrył teren, który zaraz potem został pokryty skałami wyrzucanymi z aktywnego wulkanu.

 

Od zamku odchodzi główna ulica The High Street, która jest niczym arteria tego miejsca, będąc wybudowaną w dolinie, którą spływała niegdyś lawa. Dlatego właśnie często mówi się na tę dzielnicę: turnia z ogonkiem. Od High Street odchodzą mniejsze uliczki, zagospodarowane w tym samym stylu architektonicznym, tworząc w ten sposób plan przypominający układ ości śledzia.

 

Od pożaru do pożaru

 

Według historycznych zapisów najpierw powstał zamek, który jest do dziś sercem miasta. Najszybciej osada rozwijała się wzdłuż głównej ulicy, dopiero z czasem zaczęła rozrastać się w głąb lądu. Stary Edynburg stał w miejscu, które łatwo mogło się bronić. Od południa moczary, jezioro od północy, a wejście na główną ulicę zagrodzone było murem i ogromną bramą, których dziś już prawie nie ma.
High Street zaczęła obrastać przeróżnymi budynkami, także wielopiętrowymi, ponieważ miejsce wzdłuż niej nie pozwalało na rozbudowane parterowe rezydencje. Budynki te z biegiem czasu rosły w kolejne piętra, bo ludności wciąż przybywało, a miejsca nie było wcale więcej. Do 1700 roku miasto liczyło 80 tys. mieszkańców, ale w niektórych okresach jego liczba ludności spadała nawet do 4 tys. Dziś liczy około 20 tys. ludzi.

 

Większość budynków przy głównej ulicy zostało zniszczonych w pożarze w 1824 roku. Później odbudowano je na starych fundamentach, jednak nie wszystkie, co spowodowało wiele zmian w mieście. W 2002 roku Old Town znów stanęło w pożarze, w którym spłonął słynny klub komediowy The Gilded Balloon oraz większość wydziału informatyki w University of Edinburgh, łącznie z tamtejszą biblioteką.

 

Legendy i inspiracje

 

W zbiorowej wyobraźni Stare Miasto Edynburg łączy się z historią żyjącego w świecie miejskich podziemi schizofrenika nazwiskiem William Brodie, który zainspirował Roberta Louisa Stevensona do napisania słynnej powieści Dr Jekyll i Mr Hyde. Stevenson, zauroczony miastem na urwisku, stwierdził: – Żadne otoczenie nie byłoby bardziej odpowiednie dla głowy królestwa i żadne nie wydaje się stosowniejsze dla szlachetnych celów.

 

Z kolei William Burke i William Hare byli słynnymi seryjnymi mordercami i dostarczycielami zwłok w Edynburgu. Na zamówienie doktora Roberta Knoxa, który wykładał w Edinburgh Medical College. Dwaj mordercy dostarczali zwłoki swoich ofiar do przeprowadzenia sekcji zwłok w celach naukowych doktora Knoxa.

 

Swego czasu miasto zyskało przydomek Auld Reekie, czyli Stary Kopciuch z powodu smogu i smrodu, panujących w starej dzielnicy, która przez wieki tonęła w nieczystościach wylewanych do rynsztoków wprost przez okna.

 

New Town

 

Wiek XVIII był erą doskonałej architektury brytyjskiej, która nigdzie nie została lepiej utrzymana niż właśnie w Szkocji. W 1707 roku zawarto unię polityczną między Anglią a Szkocją, co oznaczało, że szkoccy politycy spędzali teraz więcej czasu w Londynie. Na przykład Sir William Dundas wybudował sobie posiadłość w północnej części miasta właśnie na wzór architektury, z którą spotkał się w Anglii.

 

Również dzięki tej unii Szkocji zaczęło lepiej się wieźć, dlatego raz po raz rosły nowe budynki publiczne i społeczne. Eleganckie nowe miasto utrzymane jest więc w stylu greckiego klasycyzmu, wzniesione według starannie opracowanego planu, zakładającego poprawę warunków życia mieszkańców. Warto dodać, że najbardziej znanymi i znaczącymi architektami brytyjskimi byli właśnie Szkoci: Colen Campbell, James Gibbs and Robert Adam.

 

Niedługo potem architekci i artyści zaczęli wyjeżdżać do Europy, aby zobaczyć powrót do greckiego klasycyzmu w innych krajach. Przywieźli ze sobą wiele rysunków i książek, które później stanowiły inspiracje nie tylko dla budowniczych, ale także dla tych, którzy zamawiali sobie u nich rezydencje. W późniejszych latach tego wieku wielu naukowców, architektów i artystów sprzymierzyło się w budowie i udoskonalaniu miasta w ramach myśli oświeceniowych.

 

Festiwale i zabytki

 

Jesienią Międzynarodowy Festiwal w Edynburgu ściąga do stolicy Szkocji około miliona turystów. Tak naprawdę składa się na niego kilka oddzielnych festiwali, stanowiących wspólne wydarzenie w dziedzinie sztuki na świecie. Festiwal oferuje wiele atrakcji, a za najciekawszą uważa się coroczne obchody Military Tattoo – jedynego w swoim rodzaju show na zamku.

 

W National Gallery of Scotland można obejrzeć dzieła dawnych mistrzów, a w jednym z jej oddziałów, Scottish National Gallery of Modern Art, mieści się najstarsza w Wielkiej Brytanii kolekcja malarstwa i rzeźby XX wieku. W mieście warto też zobaczyć: Royal Botanic Garden, The Real Mary King’s Close, Museum of Scotland, Our Dynamic Earth – Muzeum Ziemi, The Queen’s Gallery, Palace of Holyroodhouse i Royal Yacht Britannia.

 

Andrea Dymus

0 komentarzy

Brak komentarzy Artykuł nie był jeszcze komentowany

Dodaj komentarz

Jako pierwszy Dodaj komentarz !

Only registered users can comment.

Tematy numeru

Top 3 Nawiedzone miejsca w Irlandii Północnej

Top 3 Nawiedzone miejsca w Irlandii Północnej   0

#1 Zamek w Ballygally Siedemnastowieczny budynek spokojnie spogląda w stronę zatoki Ballygally na wybrzeżu Antrim. Ma w sobie coś z nadmorskiej widokówki – tak przynajmniej twierdzą odwiedzający. Dodające uroku wieżyczki w [...]

Panel użytkownika

Aktualne wydanie Naszego Expressu

Zapisz się do naszego newslettera!

Banner
Banner
Banner
Banner

Znajdź nas na Facebook’u

error: Zawartość strony jest chroniona!